لحظات قشنگ حاملگیم که با اومدن تو تکمیل شد.نمیدونی چقدر چشم انتظار این لحظه بودم پسرم

مامانی لیلا و خاله هانیه و خاله نغمه و خاله افسانه و مامان جون و بابا حمید هم منتظر به دنیا اومدنت بودن.

در دومین روز زندگیت دکتر بیمارسنان عرفان گفت بهتره بیمارستان بمونی آخه زردی داشتی.حالمو نمیتونم توصیف کنم وقتی می خواستم ازت خداحافظی کنم .آخه 9 ماه تو جیگرم بودی

ولی 3 روز بعد 2 اسفند مرخص شدی و دوباره برگشتی تو جیگر مامان .از اولم قرار بود 2اسفند به دنیا بیای!!!!! 

در تاریخ 28 بهمن 1389 ساعت 10:15خدا به من و بابا حمید بهترین هدیشو داد.    خدایا ممنونم

 آره پسرم این تاریخو واسه من و بابا حمیدت جاودانه کردی.

سلام پویان جونم. این اولین نوشته مامان تو وبلاگته. خیلی ذوق دارم اینجا میتونم تمام لحظه های قشنگ زندگیتو ثبت کنم. یه خورده دیر شده آخه سه روز دیگه هشت ماهت تموم میشه